العلامة المجلسي (مترجم :خسروى)
16
بحار الأنوار (ج23 تا 27) (بخش امامت) ( فارسى)
بعد خدا تصميم گرفت كه مكان را بيافريند آن را آفريد و بر مكان نوشت لا إِلهَ إِلَّا اللَّهُ مُحَمَّدٌ رَسُولُ اللَّهِ علي امير المؤمنين و وصى او است بوسيله علي پيامبر را تأييد و نصرت دادم . سپس عرش را آفريد و بر سرادق عرش همان جملات را نوشت آنگاه آسمانها را آفريد و بر اطراف آن همين كلمات را نوشت بعد بهشت و جهنم را آفريد و بر آنها نيز همين جملات را نوشت سپس ملائكه را آفريد و آنها را ساكن آسمان گردانيد آنگاه خداوند نفس خود را به آنها معرفى نمود و عرفان يافتند از آنها پيمان بربوبيت براى خود و نبوت براى حضرت محمّد و ولايت براى علي عليه السّلام گرفت ملائكه مضطرب شدند از اين پيمان . خداوند بر آنها خشم گرفت . و در احتجاب شد . ملائكه هفت سال پناهنده بعرش شدند و از خدا تقاضا ميكردند آنها را پناه دهد از خشم خود و اقرار به پيمان خود ميكردند و تقاضاى رضا مىنمودند از آنها راضى شد بعد از اقرار بواسطه همين اقرار آنها را ساكن آسمان گردانيد و به خدمت خويش اختصاص داد و براى عبادت آنها را انتخاب نمود . آنگاه خداوند دستور داد بانوار ما كه تسبيح كنند از تسبيح ما آنها تسبيح نمودند اگر تسبيح ما نبود آنها نميدانستند چگونه تسبيح كنند خدا را و چگونه تقديس نمايند . آنگاه خداوند هوا را آفريد و بر آن نوشت : لا إِلهَ إِلَّا اللَّهُ مُحَمَّدٌ رَسُولُ اللَّهِ علي امير المؤمنين وصى او است بوسيله علي او را تأييد كردم و نصرت نمودم سپس جن را آفريد و آنها را ساكن هوا نمود و از ايشان پيمان گرفت براى خود بربوبيت و براى محمّد ( ص ) به نبوت و براى علي بولايت هر كه اقرار نمود اكنون اقرار دارد و هر كه انكار كرد اينك انكار دارد اولين كسى كه انكار نمود ابليس بود خدا او را لعنت كند كار او منتهى بشقاوت گرديد و وضعى كه اكنون دارد . بعد خداوند امر كرد انوار ما تسبيح نمايند تسبيح كردند جنيان بواسطه تسبيح ما تسبيح كردند در غير اين صورت نميدانستند چگونه تسبيح كنند بعد خداوند